„Er sprach diese letzten Worte mehr zu sich selbst als zu dem Genossen, der indessen, ganz in Gedanken vertieft, mit seinem Bowiemesser lange ''Späne'' von dem rohen Holztisch abhieb.“
«او این کلمات آخر را بیشتر با خودش گفت تا با رفیقی که در همین حال، کاملاً غرق در افکار، با چاقوی بووی خود تراشههای بلندی از میز چوبی خام میتراشید.»
