der Spitzenplatz
جایگاه برتر، رتبه اول (جایگاه در بالاترین بخش یک رتبهبندی)
Bedeutungen
1
موقعیت یا رتبه اول، بهترین جایگاه در یک لیست، جدول یا رتبهبندی.
- Er hat sich einen Spitzenplatz in der Prüfung erkämpft.او جایگاه برتر را در امتحان به دست آورد.
- Das Lied erreichte schnell einen Spitzenplatz in den Charts.این آهنگ به سرعت به رتبه اول جدول موسیقی رسید.
- Das Team strebt einen Spitzenplatz in der Meisterschaft an.این تیم برای کسب جایگاه برتر در مسابقات قهرمانی تلاش میکند.