„Man kann auch dualistisch argumentieren, das heißt man nimmt an, daß es je eine Grammatik für die geschriebene und die gesprochene ''Sprachform'' des Deutschen gibt - mit einem ausgedehnten gemeinsamen Kern.“Helmut Glück, Wolfgang Werner Sauer: ''Gegenwartsdeutsch.'' 2., überarbeitete und erweiterte Auflage. Metzler, Stuttgart/Weimar 1997, Seite 28.
میتوان به صورت دوگانه نیز استدلال کرد، یعنی فرض میشود که برای شکل نوشتاری و گفتاری زبان آلمانی هر کدام یک گرامر وجود دارد - با یک هسته مشترک گسترده.
