die Sprachvarietät

Aussprache: /ˈʃpraːxvari̯eˌtɛːt/
Worttrennung: Sprach·va·ri·e·tät
اسم

گونه زبانی (اشکال مختلف محلی، اجتماعی و زمانی یک زبان)

Bedeutungen

1

یک شکل یا نوع خاص از یک زبان که با ویژگی‌های آوایی، واژگانی یا دستوری متمایز می‌شود و معمولاً با یک گروه اجتماعی یا منطقه جغرافیایی خاص مرتبط است.

  • Die Sprachvarietät des Nordens unterscheidet sich stark vom Süden.گونه زبانی شمال با جنوب تفاوت زیادی دارد.
  • Er forscht über die Sprachvarietät in den Alpen.او درباره گونه زبانی در آلپ تحقیق می‌کند.
  • Diese Sprachvarietät ist nur unter jungen Leuten verbreitet.این گونه زبانی فقط در بین جوانان رایج است.