die Sprechfähigkeit

توانایی ذاتی یا آموخته‌شده برای تولید و درک گفتار؛ قدرت تکلم و بیان.

• Nach dem Unfall verlor er seine Sprechfähigkeit.پس از حادثه، توانایی صحبت کردنش را از دست داد.
• Die Logopädin trainiert die Sprechfähigkeit von Kindern.گفتاردرمانگر توانایی صحبت کردن کودکان را تمرین می‌دهد.
• Seine Sprechfähigkeit ist trotz der Krankheit gut erhalten.قدرت تکلم او علی‌رغم بیماری به خوبی حفظ شده است.