„In Erstarrung der von Thomasius und Weise gegebenen Ansätze betrieb man die deutsche Stilbildung in Anlehnung an die lateinische Rhetorik vornehmlich als Nachahmung literarischer Vorbilder und Einübung in rhetorische Schemata und ''Stilfiguren''.“Horst Joachim Frank: ''Dichtung, Sprache, Menschenbildung. Geschichte des Deutschunterrichts von den Anfängen bis 1945.'' Band 1. Deutscher Taschenbuch Verlag, München 1976, Seite 88.
«در رکود رویکردهای ارائه شده توسط توماسیوس و وایزه، سبکسازی آلمانی با تکیه بر بلاغت لاتین، عمدتاً به عنوان تقلید از الگوهای ادبی و تمرین در طرحهای بلاغی و آرایههای ادبی انجام میشد.»
