der Tempelgott

Aussprache: /ˈtɛmpl̩ˌɡɔt/
Worttrennung: Tem·pel·gott
اسم

خدای معبد

Bedeutungen

1

خدایی که پرستش آن به طور خاص در یک معبد خاص متمرکز است یا خدای حامی آن معبد.

  • Der Tempel war dem Sonnengott geweiht, dem wichtigsten Tempelgott der Region.این معبد به خدای خورشید، مهم‌ترین خدای معبد منطقه، اختصاص داشت.
  • Die Priester verehrten den Tempelgott mit täglichen Ritualen.کاهنان با آیین‌های روزانه خدای معبد را می‌پرستیدند.
  • Jede Stadt hatte ihren eigenen Tempelgott, der über sie wachte.هر شهر خدای معبد مخصوص به خود را داشت که بر آن نظارت می‌کرد.