„Bei den finiten Formen sind besonders die Diathesen zu erwähnen (die Unterscheidung zwischen Aktiv und Passiv; in der früheren Zeit gab es auch noch eine dritte, die funktionell häufig unserem Reflexivum entspricht, die mediale Diathese) sowie die Unterscheidung nach ''Tempus'' (Zeit) und Modus (Aussageart).“ ''Kluge. Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache''. Bearbeitet von Elmar Seebold. 24., durchgesehene und erweiterte Auflage. de Gruyter, Berlin/ New York 2002, S. XXXV.
«در میان اشکال معین، بهویژه باید به وجههای فعل اشاره کرد (تفاوت بین معلوم و مجهول؛ در گذشته وجه سومی نیز وجود داشت که از نظر عملکردی اغلب با وجه انعکاسی ما مطابقت دارد، یعنی وجه میانی) و همچنین تمایز بر اساس زمان و وجه (نوع بیان).»
