„Wenn das Belegmaterial reich genug ist, wird lediglich Hethitisch, Altindisch, ''Tocharisch'', Griechisch, Lateinisch, Altirisch (gegebenenfalls modernes Kymrisch), Litauisch und Altkirchenslavisch aufgeführt; andere Sprachen nur, wenn sie besondere Aufschlüsse bieten oder das Material der regelmäßig geführten Sprachen versagt.“
اگر مواد مستند به اندازه کافی غنی باشند، تنها زبان‌های هتی، هندو-آریایی قدیم، «توخاری»، یونانی، لاتین، ایرلندی قدیم (در صورت لزوم ولزی مدرن)، لیتوانیایی و اسلاو کلیسایی قدیم ذکر می‌شوند؛ زبان‌های دیگر تنها در صورتی که اطلاعات خاصی ارائه دهند یا مواد زبان‌های منظم ارائه شده کافی نباشد، ذکر می‌شوند.
