die Treuhandbestimmung

Aussprache: /ˈtʁɔɪ̯hantbəˌʃtɪmʊŋ/
Worttrennung: Treu·hand·be·stim·mung
اسم

شرط امانت‌داری

Bedeutungen

1

بند یا شرطی در یک قرارداد که بر اساس آن یک طرف (امانت‌دار) وظیفه دارد دارایی‌ها یا منافع طرف دیگر را به صورت امانت‌دارانه مدیریت کند.

  • Die Treuhandbestimmung im Vertrag schützt die Interessen des Begünstigten.شرط امانت‌داری در قرارداد از منافع ذینفع محافظت می‌کند.
  • Die Einhaltung der Treuhandbestimmung ist rechtlich bindend.رعایت شرط امانت‌داری از نظر قانونی الزام‌آور است.
  • Ohne diese Treuhandbestimmung wäre die Transaktion nicht zustande gekommen.بدون این شرط امانت‌داری، این معامله انجام نمی‌شد.