„Wohlan, rühren wir jetzt die ''Tusche'' auf dem Tuschstein und lassen wir den Pinsel übers Papier tanzen und berichten wir, wie er die Schuld, die er im Verlauf seines lockeren, einzig auf vergnügliches Wind- und Mondspiel gerichteten Lebenswandels anhäufte, Sünde um Sünde abbüßen und so ernten mußte, was er gesät hatte.“
«خب، حالا مرکب را روی سنگ مرکب هم بزنیم و بگذاریم قلممو روی کاغذ برقصد و گزارش دهیم که چگونه او باید گناهانی را که در طول زندگی بیبندوبار و تنها معطوف به بازیهای لذتبخش باد و ماه انباشته بود، گناه به گناه جبران کند و بدین ترتیب آنچه را کاشته بود، درو کند.»
