die Unanständigkeit
وقاحت، بیشرمی، بیعفتی
Bedeutungen
1
رفتار، گفتار یا عملی که مغایر با معیارهای اخلاقی، اجتماعی یا عفت عمومی تلقی میشود؛ شامل وقاحت، بیشرمی، بیحیایی یا اعمال نامناسب.
- Seine öffentliche Unanständigkeit schockierte die Anwesenden.وقاحت آشکار او حاضران را شوکه کرد.
- Die Zeitung wurde wegen der Veröffentlichung von Inhalten kritisiert, die als Unanständigkeit galten.این روزنامه به دلیل انتشار محتوایی که وقاحت تلقی میشد، مورد انتقاد قرار گرفت.
- Manche Leute missverstehen Freiheit der Rede als Recht auf Unanständigkeit.برخی افراد آزادی بیان را با حق وقاحت اشتباه میگیرند.