die Unanständigkeit

Aussprache: /ˈʊnˌanʃtɛndɪçkaɪ̯t/
Worttrennung: Un·an·stän·dig·keit
اسم

وقاحت، بی‌شرمی، بی‌عفتی

Bedeutungen

1

رفتار، گفتار یا عملی که مغایر با معیارهای اخلاقی، اجتماعی یا عفت عمومی تلقی می‌شود؛ شامل وقاحت، بی‌شرمی، بی‌حیایی یا اعمال نامناسب.

  • Seine öffentliche Unanständigkeit schockierte die Anwesenden.وقاحت آشکار او حاضران را شوکه کرد.
  • Die Zeitung wurde wegen der Veröffentlichung von Inhalten kritisiert, die als Unanständigkeit galten.این روزنامه به دلیل انتشار محتوایی که وقاحت تلقی می‌شد، مورد انتقاد قرار گرفت.
  • Manche Leute missverstehen Freiheit der Rede als Recht auf Unanständigkeit.برخی افراد آزادی بیان را با حق وقاحت اشتباه می‌گیرند.