die Unauffälligkeit

کیفیت یا حالت نامحسوس بودن؛ عدم جلب توجه؛ عادی بودن و به چشم نیامدن.

• Seine Unauffälligkeit war seine größte Stärke in diesem Job.نامحسوس بودن او بزرگترین نقطه قوتش در این شغل بود.
• Die Agentin schätzte die Unauffälligkeit, die ihr erlaubte, unbemerkt zu bleiben.مامور زن، نامحسوس بودن را که به او اجازه می‌داد ناشناس بماند، ارج می‌نهاد.
• Er bevorzugte die Unauffälligkeit gegenüber öffentlicher Aufmerksamkeit.او نامحسوس بودن را به توجه عمومی ترجیح می‌داد.