die Unbußfertigkeit

Aussprache: /ˈʊnbuːsfɛrtɪçkaɪ̯t/
Worttrennung: Un·buß·fer·tig·keit
اسم

عدم توبه، سرسختی، ناپشیمانی

Bedeutungen

1

عدم تمایل یا ناتوانی در ابراز پشیمانی، توبه یا اعتراف به اشتباه؛ سرسختی در موضع خود.

  • Seine Unbußfertigkeit nach dem Fehler war enttäuschend.عدم پشیمانی او پس از اشتباه، ناامیدکننده بود.
  • Die Unbußfertigkeit des Angeklagten erschwerte das Verfahren.عدم توبه متهم، روند دادرسی را دشوار کرد.
  • Trotz aller Beweise zeigte er keine Spur von Unbußfertigkeit.با وجود تمام شواهد، او هیچ نشانی از عدم توبه نشان نداد.