der Unterbringungsbefehl

دستور قانونی که به مقامات اجازه می‌دهد فردی را که به دلیل بیماری روانی یا اختلال رفتاری برای خود یا دیگران خطرناک تلقی می‌شود، بدون رضایت او در یک مرکز درمانی یا موسسه نگهداری بستری کنند.

• Der Richter erließ einen Unterbringungsbefehl für den psychisch kranken Mann.قاضی حکم جلب و بستری اجباری مرد بیمار روانی را صادر کرد.
• Ohne einen Unterbringungsbefehl darf die Klinik niemanden gegen seinen Willen aufnehmen.بدون حکم بستری اجباری، کلینیک نمی‌تواند کسی را برخلاف میلش پذیرش کند.
• Die rechtlichen Voraussetzungen für einen Unterbringungsbefehl sind streng.شرایط قانونی برای صدور حکم بستری اجباری سختگیرانه است.