اسم
وضعیت اولیه، حالت بدوی، وضعیت ازلی (در الهیات)
جملات نمونه برای Urstand:
Der ''Urstand'' bezeichnet in der klassischen Theologie den anfänglich gedachten religiösen und ethischen Zustand des ersten Menschenpaares, der ihnen von Gott geschenkt worden war, den sie aber durch die Ursünde verloren haben.
«وضعیت ازلی» در الهیات کلاسیک به حالت دینی و اخلاقی اولیه تصور شده برای اولین زوج انسانی اشاره دارد که از سوی خدا به آن‌ها بخشیده شده بود، اما آن‌ها آن را با گناه نخستین از دست دادند.
„Man ging dabei davon aus, daß ein allgemeiner Wille, wie er sich in der Staatsgewalt manifestire, nur durch die Summe der Einzelwillen (Volonté générale) zur Entstehung kommen könne. Nothwendig wird daher dabei ein ''Urstand'' vorausgesetzt, in welchem es noch keinen Staat gegeben hat; bei dem Willensact selbst aber, durch welchen die Einzelwillen vereinigt werden, werden bald verschiedene Verträge (Vereinigungs-, Verfassungs-, Unterwerfungsvertrag), bald nur einer, u. wieder bald ein gemeinsamer, bald ebensoviel stillschweigende Partikularverträge angenommen als einzelne Unterthanen der Staatsgewalt sich unterwerfen.“
«در این میان فرض بر این بود که یک اراده عمومی، آن‌گونه که در قدرت دولتی متجلی می‌شود، تنها از طریق مجموع اراده‌های فردی (Volonté générale) می‌تواند به وجود آید. بنابراین، لزوماً یک «وضعیت اولیه» فرض می‌شود که در آن هنوز دولتی وجود نداشته است؛ اما در خود عمل اراده‌ای که از طریق آن اراده‌های فردی متحد می‌شوند، به زودی قراردادهای مختلفی (قرارداد اتحاد، قانون اساسی، تابعیت) یا تنها یک قرارداد، و باز هم گاهی یک قرارداد مشترک، و گاهی به همان تعداد قراردادهای ضمنی خاص پذیرفته می‌شود که افراد تابع قدرت دولتی می‌شوند.»
