das Verbalsubstantiv

Aussprache: /vɛʁˈbaːlzʊpstanˌtiːf/
Wortzerlegung: Ver·bal·sub·stan·tiv
اسم

اسم مصدر، اسم مشتق از فعل

Beispiele

  • Die Wortwurzel von ''Verbalsubstantiven'' ist ein Verb.ریشه کلمه در اسامی مشتق از فعل، یک فعل است.
  • In anderen Sprachen und in früheren Sprachzuständen gibt es außerdem noch ein Gerundiv(um), das sogenannte Participium necessitatis (Partizip der Notwendigkeit; Angabe, daß das im Verb Ausgedrückte getan werden muß) und das Gerundium, ein zugehöriges ''Verbalsubstantiv.''“ ''Kluge. Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache''. Bearbeitet von Elmar Seebold. 24., durchgesehene und erweiterte Auflage. de Gruyter, Berlin/ New York 2002, S. XXXV.در سایر زبان‌ها و مراحل قبلی زبانی، علاوه بر این یک گروندیو، به اصطلاح مشارک ضرورت (Partizip der Notwendigkeit؛ مشخصه‌ای که آنچه در فعل بیان شده باید انجام شود) و گروندوم، یک اسم مصدر مرتبط وجود دارد.