„Wie oft hat Adrian, der für das Komische einen durstigen Sinn hatte, später noch mit mir über diese Geschichte gelacht, die sein Vater, den Kopf vom Buche erhebend, mit sanftem Tiefblick erzählte, worauf er sich, offenbar ungestört durch die ein wenig skandalöse Provenienz des heiligen Druckwerkes, den ''Verskommentaren'' des Herrn von Schweinitz oder der >Weisheit Salomonis an die Tyrannen< wieder zuwandte.“
«آدریان، که حس شوخ‌طبعی تشنه‌ای داشت، چند بار بعداً با من درباره این داستان خندید، که پدرش در حالی که سرش را از کتاب بلند می‌کرد، با نگاهی عمیق و ملایم تعریف می‌کرد، و سپس، ظاهراً بدون مزاحمت از منشأ کمی رسواکننده اثر مقدس، به تفاسیر شعری آقای فون شوینیتز یا «حکمت سلیمان برای ستمگران» بازگشت.»
