die Würdelosigkeit

فقدان شرافت، احترام، یا ارزش؛ رفتار یا وضعیتی که باعث از دست دادن اعتبار یا آبرو می‌شود.

• Sein Verhalten zeugte von völliger Würdelosigkeit.رفتار او نشان‌دهنده بی‌شخصیتی کامل بود.
• Die öffentliche Erniedrigung war eine schwere Würdelosigkeit für ihn.تحقیر عمومی، بی‌اعتباری شدیدی برای او بود.
• Er konnte die Würdelosigkeit seiner Situation kaum ertragen.او به سختی می‌توانست بی‌حیایی وضعیت خود را تحمل کند.