„Mit derselben übte er sich zu jeder Stunde nach der Scheibe sowohl wie nach lebendigen Zielen, kurz, als Dietegen sechszehn Jahre zählte, war er bereits ein junger ''Weidmann,'' den man überall hinstellen durfte, und der Forstmeister sandte ihn schon etwa allein hinaus, die Knechte anzuführen und die Stadtforste zu überwachen.“
«با همان (سلاح) او خود را در هر ساعتی هم با هدف و هم با اهداف زنده تمرین داد؛ خلاصه، وقتی دیتگن شانزده ساله شد، او در حال حاضر یک شکارچی جوان بود که می‌توانستند او را هر جا بگذارند، و جنگلبان او را از پیش به تنهایی فرستاد تا خدمتکاران را رهبری کند و جنگل‌های شهر را زیر نظر داشته باشد.»
