der Weihrauchgeruch

Aussprache: /ˈvaɪ̯ʁaʊ̯xɡəˌʁʊx/
Worttrennung: Weih·rauch·ge·ruch
اسم

بوی بخور، عود

Bedeutungen

1

بوی مشخص و معطر ناشی از سوزاندن بخور یا عود، که اغلب در مراسم مذهبی یا برای خوشبو کردن فضا استفاده می‌شود.

  • Der Weihrauchgeruch erfüllte die alte Kirche.بوی بخور، کلیسای قدیمی را پر کرده بود.
  • Manche Menschen finden den Weihrauchgeruch beruhigend.برخی افراد بوی بخور را آرامش‌بخش می‌دانند.
  • Nach der Zeremonie hing noch ein leichter Weihrauchgeruch in der Luft.پس از مراسم، هنوز بوی خفیف بخور در هوا باقی مانده بود.