„K. wartete noch ein ''Weilchen,'' sah von seinem Kopfkissen aus die alte Frau, die ihm gegenüber wohnte und die ihn mit einer an ihr ganz ungewöhnlichen Neugierde beobachtete, dann aber, gleichzeitig befremdet und hungrig, läutete er.“
«ک. هنوز کمی صبر کرد، از بالش خود به زن پیری که روبروی او زندگی میکرد و با کنجکاوی غیرمعمولی او را تماشا میکرد، نگاه کرد، اما سپس، همزمان غریبه و گرسنه، زنگ را به صدا درآورد.»
