das Weistum

Aussprache: /ˈvaɪ̯stuːm/
Worttrennung: Weis·tum
اسم

(حقوق) عرف حقوقی، سنت حقوقی، حکم حقوقی (در قرون وسطی)

Bedeutungen

1

در حقوق قرون وسطی، مجموعه‌ای از قوانین و مقررات عرفی یا احکام قضایی که در یک منطقه یا جامعه خاص حاکم بود.

  • Das Weistum regelte die Rechte und Pflichten der Bauern in der Region.عرف حقوقی، حقوق و وظایف دهقانان منطقه را تنظیم می‌کرد.
  • Die Gelehrten studierten alte Texte, um das Weistum dieser Zeit zu verstehen.دانشمندان متون قدیمی را مطالعه کردند تا عرف حقوقی آن دوران را درک کنند.
  • Ein wichtiges Weistum legte fest, wie Erbschaften aufgeteilt werden sollten.یک حکم حقوقی مهم، نحوه تقسیم ارث را تعیین می‌کرد.