„Das ist im europäischen lexikalischen Strukturalismus auch immer wieder geschehen, wobei das Inhaltskriterium im Sinne eines bilateralen ''Zeichenbegriffs'' verstanden wurde und als Ausdruckskriterien, falls sie überhaupt explizit durchformuliert wurden, vorwiegend die Isolierbarkeit, Substituierbarkeit und Selbständigkeit fungierten.“
«این در ساختارگرایی واژگانی اروپایی نیز بارها اتفاق افتاده است، در حالی که معیار محتوا به معنای «مفهوم نشانه» دووجهی درک شده و معیارهای بیان، در صورتی که اصلاً به صراحت بیان شده باشند، عمدتاً قابلیت جداسازی، جایگزینی و خودکفایی را داشتند.»
