„Meister Arnoldus, obgleich noch habeloser als früher, wußte sich weidlich zu trösten, rieb sich gleichfalls die Hände, baute gemächlich an seinem Orgelwerk weiter und genoß ein vorsichtiges Glück in den Grasgärten und benachbarten Roggenfeldern, die voller Mohn standen und voll himmelblauer ''Zyanen.''“
"استاد آرنولدوس، اگرچه از قبل هم ناتوانتر بود، توانست خود را به خوبی تسلی دهد، دستانش را مالید، با آرامش به کار ارگ خود ادامه داد و از خوشبختی محتاطانهای در باغهای چمن و مزارع گندم مجاور که پر از خشخاش و گلهای آبی آسمانی (گل گندم) بود، لذت برد."
