abbrüchig

دارای سطحی که به راحتی تکه تکه می‌شود یا می‌شکند؛ شکننده.

• Der alte Putz an der Wand war abbrüchig und fiel in kleinen Stücken herunter.گچ قدیمی روی دیوار شکننده بود و به صورت تکه‌های کوچک می‌ریخت.
• Die abbrüchige Kante des Felsens machte das Klettern gefährlich.لبه شکننده صخره، کوهنوردی را خطرناک می‌کرد.
• Das abbrüchige Material des Gesteins zerfiel leicht in der Hand.ماده شکننده سنگ به راحتی در دست خرد می‌شد.

ناپایدار، غیرقابل اعتماد، یا دارای رفتاری که به راحتی تغییر می‌کند یا فرو می‌پاشد.

• Seine abbrüchige Natur machte es schwierig, ihm zu vertrauen.طبیعت ناپایدار او اعتماد کردن به او را دشوار می‌کرد.
• Die politische Situation im Land war abbrüchig und konnte sich jederzeit ändern.وضعیت سیاسی کشور ناپایدار بود و می‌توانست هر لحظه تغییر کند.
• Er hatte eine abbrüchige Beziehung zu seinen Eltern.او رابطه ناپایداری با والدینش داشت.