abfinden

Aussprache: /ˈapˌfɪndn̩/
Wortzerlegung: ab·fin·den
فعل

کنار آمدن، غرامت دادن، تسویه حساب کردن

Bedeutungen

1 sich (Akkusativ) mit + Dativ abfinden

خود را با وضعیتی ناخوشایند یا غیرقابل تغییر وفق دادن و ناچاراً آن را پذیرفتن

  • Er musste sich mit der Entscheidung abfinden, obwohl er nicht einverstanden war.او مجبور شد با این تصمیم کنار بیاید، اگرچه موافق نبود.
  • Sie hat sich mit dem Verlust ihres Arbeitsplatzes abgefunden.او با از دست دادن شغلش کنار آمده است.
2 jemanden (Akkusativ) mit + Dativ abfinden

به کسی مبلغی به عنوان غرامت یا حق‌السکوت پرداخت کردن تا از حق یا ادعایش صرف‌نظر کند

  • Das Unternehmen hat die entlassenen Mitarbeiter großzügig abgefunden.شرکت به کارمندان اخراج‌شده سخاوتمندانه غرامت پرداخت کرد.
  • Sie wurde mit einer hohen Summe abgefunden, um die Klage fallen zu lassen.به او مبلغ زیادی غرامت داده شد تا از شکایتش صرف‌نظر کند.