abnötigen

Aussprache: /ˈapˌnøːtɪɡn̩/
Worttrennung: ab·nö·ti·gen
فعل

به زور گرفتن، وادار کردن، به دست آوردن (با زحمت)

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ)

چیزی را با زور، فشار یا تهدید از کسی گرفتن یا وادار به انجام کاری کردن.

  • Er nötigte ihr unter Androhung von Gewalt das Geld ab.او با تهدید به خشونت، پول را از او گرفت.
  • Man konnte ihm nur mit Mühe ein Geständnis abnötigen.با زحمت زیاد توانستند اعترافی را از او بگیرند.