abkommandieren

Aussprache: /apkɔmanˈdiːrən/
Worttrennung: ab·kom·man·die·ren
فعل

اعزام کردن / مأمور کردن (معمولاً برای انجام وظیفه)

Beispiele

  • Ihr Vater wurde an die Front ''abkommandiert.پدرش به جبهه اعزام شد.
  • Seine Mutter ''hat'' ihn zum Putzen ''abkommandiert.مادرش او را برای تمیز کردن مأمور کرده بود.

Bedeutungen

1 Akkusativ + zu + Dativ / nach + Dativ

کسی را برای انجام وظیفه‌ای خاص به مکانی دیگر فرستادن یا از گروهی جدا کردن (اغلب در زمینه نظامی یا کاری).

  • Die Soldaten wurden an die Front abkommandiert.سربازان به جبهه اعزام شدند.
  • Er wurde für ein Projekt nach Berlin abkommandiert.او برای یک پروژه به برلین مأمور شد.