abstreiten

Aussprache: /ˈapˌʃtʁaɪ̯tn̩/
Wortzerlegung: ab·strei·ten
فعل

انکار کردن، رد کردن

Beispiele

  • Erst vor der Polizei, dann vor dem Richter ''stritt'' er das Verbrechen ''ab.او ابتدا در مقابل پلیس و سپس در مقابل قاضی جرم را انکار کرد.
  • Nein, ich habe das letzte Stück Schokoladenkuchen nicht gegessen,“ ''stritt'' mein Sohn ''ab.'' Sein schokoladenverschmierter Mund sprach allerdings dagegen.نه، من آخرین تکه کیک شکلاتی را نخوردم»، پسرم انکار کرد. البته دهان شکلاتی‌اش خلاف این را می‌گفت.
  • Als Petrus zum dritten Mal ''abstritt,'' ein Jünger Jesu zu sein, krähte ein Hahn.(vereinfacht aus: Johannes 18, 25-27), vgl.وقتی پطرس برای سومین بار انکار کرد که از شاگردان عیسی است، خروس آواز خواند.

Bedeutungen

1 Akkusativ

صحت یا واقعیت چیزی را رد کردن، منکر شدن.

  • Er streitet jede Beteiligung an dem Vorfall ab.او هرگونه دخالت در حادثه را انکار می‌کند.
  • Sie konnte die Anschuldigungen nicht abstreiten.او نتوانست اتهامات را تکذیب کند.