aneinanderkrachen

Aussprache: /ˌanʔɛˈnandɐˌkʁaxn̩/

Worttrennung: an·ein·an·der·kra·chen

فعل

به هم برخورد کردن (با صدا)

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

به هم برخورد کردن، با صدای بلند به هم خوردن (معمولاً اشیاء).

Die beiden Autos sind frontal ineinandergekracht.دو ماشین از روبرو با هم برخورد کردند.
Die Gläser krachten laut aneinander.لیوان‌ها با صدای بلند به هم خوردند.