anfliehen
با شاخ زدن به مانع برخورد کردن، به مانع کوبیدن (در مورد حیوانات)
Beispiele
- Wenn ein Bock auf das Gehörn stürzt, oder wenn er in voller Flucht mit dem Gehörn ein Hindernis ''anflieht'', so kann es zum Bruch eines, manchmal auch beider Rosenstöcke kommen, doch in der Mehrzahl der Fälle wird diese Verletzung wohl bei den Kämpfen der Böcke entstehen.وقتی گوزن نر با شاخهایش حمله میکند یا در حال فرار با شاخهایش به مانعی برخورد میکند، ممکن است یک یا هر دو شاخ او بشکند، اما در بیشتر موارد این آسیب در هنگام مبارزه گوزنهای نر رخ میدهد.
Bedeutungen
1
jemanden/etwas (Akkusativ) anfliehen
به سوی کسی یا مکانی گریختن تا پناه یا کمک یافت شود.
- Die Verfolgten flohen den König an, um Schutz zu finden.آزاردیدگان به پادشاه پناه بردند تا محافظت بیابند.
- Sie mussten die Botschaft anfliehen, um Asyl zu beantragen.آنها مجبور شدند به سفارت پناه ببرند تا درخواست پناهندگی کنند.