anlasten

Aussprache: /ˈanˌlastn̩/
Wortzerlegung: an·las·ten
فعل

نسبت دادن، متهم کردن، بار کردن

Beispiele

  • Der Mann zeigte sich geständig. Er sah sich aber nicht als Mitglied einer kriminellen Vereinigung, wie ihm die Staatsanwaltschaft ''anlastete.مرد اعتراف کرد. اما او خود را عضوی از یک انجمن جنایتکار نمی‌دانست، آنطور که دادستانی به او نسبت می‌داد.

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ) anlasten

چیزی را به عنوان خطا، گناه یا مسئولیت به کسی نسبت دادن یا او را مسئول آن دانستن.

  • Man kann ihm die Schuld am Unfall nicht anlasten.نمی‌توان تقصیر تصادف را به گردن او انداخت.
  • Die Behörden lasteten ihm Betrug an.مقامات او را به کلاهبرداری متهم کردند.