anrüchig

Aussprache: /ˈanˌrʏçɪç/
Worttrennung: an·rü·chig
صفت

بدنام، مشکوک، نامشروع، رسوا

Bedeutungen

1

دارای شهرت بد، مشکوک به انجام کارهای نادرست یا غیرقانونی، یا داشتن جنبه‌های ناخوشایند و نامطلوب.

  • Der Politiker geriet wegen eines anrüchigen Geschäfts in die Schlagzeilen.سیاستمدار به دلیل یک معامله مشکوک در صدر اخبار قرار گرفت.
  • Das Unternehmen hat einen anrüchigen Ruf.این شرکت شهرت بدی دارد.
  • Manche Leute meiden ihn wegen seiner anrüchigen Verbindungen.برخی افراد به دلیل ارتباطات مشکوک او از او دوری می‌کنند.