anreden

Aussprache: /ˈanˌreːdn̩/

Wortzerlegung: an·re·den

فعل

مخاطب قرار دادن، سر صحبت را باز کردن، خطاب کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden anreden) / mit + Dativ (mit Sie/Du anreden)

با کسی شروع به صحبت کردن یا او را با عنوان خاصی خطاب قرار دادن

Ein Fremder hat mich auf der Straße angeredet.یک غریبه در خیابان سر صحبت را با من باز کرد.
Soll ich den Professor mit „Herr Professor“ anreden?آیا باید استاد را «آقای استاد» خطاب کنم؟

2 jemanden (Akkusativ) + um + Akkusativ + anreden

کسی را برای تقاضای کمک یا چیزی خطاب قرار دادن

Er hat seinen Nachbarn um Hilfe angeredet.او همسایه‌اش را برای کمک خطاب قرار داد (از او کمک خواست).
Red doch deinen Vater um Geld an!خب از پدرت تقاضای پول کن!