anständig

Aussprache: /ˈanʃtɛndɪç/
Worttrennung: an·stän·dig
صفت

محترم، مودب، درستکار، مناسب، قابل قبول

Bedeutungen

1

دارای رفتار و اخلاق پسندیده و مطابق با عرف جامعه؛ درستکار و با شرافت.

  • Er ist ein anständiger Mann, der immer seine Versprechen hält.او مردی درستکار است که همیشه به قول‌هایش عمل می‌کند.
  • Sie hat eine anständige Erziehung genossen und benimmt sich dementsprechend.او تربیت پسندیده‌ای دیده است و به همان نسبت رفتار می‌کند.
  • Das ist keine anständige Sprache für ein Kind.این زبان مناسبی برای یک کودک نیست.
2

مناسب، قابل قبول، در حد انتظار یا استاندارد؛ شایسته.

  • Wir haben ein anständiges Mittagessen bekommen.ما یک ناهار قابل قبول دریافت کردیم.
  • Er verdient ein anständiges Gehalt für seine harte Arbeit.او برای کار سختش حقوق مناسبی دریافت می‌کند.
  • Das ist ein anständiger Preis für diese Qualität.این قیمت مناسبی برای این کیفیت است.