anstürzen

Aussprache: /ˈanˌʃtʏrtsn̩/
Worttrennung: an·stür·zen
فعل

با عجله و شتاب نزدیک شدن

Bedeutungen

1 auf + Akkusativ (auf jemanden / etwas anstürzen)

به سمت چیزی یا کسی هجوم آوردن، حمله کردن

  • Der Stier stürzte auf den Torero zu.گاو نر به سمت گاوباز هجوم آورد.
  • Die Menge stürzte auf den Eingang zu.جمعیت به سمت ورودی هجوم آورد.
2 intransitiv (بدون مفعول)

به سرعت و ناگهانی رسیدن، شتافتن

  • Der Zug stürzte auf den Bahnhof zu.قطار به سرعت به ایستگاه رسید.
  • Nach dem Rennen stürzte er erschöpft ins Ziel.پس از مسابقه، او خسته به خط پایان رسید.