anzupöbeln

Aussprache: /ˈanˌtsuːˌpøːbl̩n/
Worttrennung: an·zupö·beln
Erweiterter Infinitiv

با پرخاشگری صدا زدن، با توهین خطاب کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (مفعول مستقیم)

با لحنی توهین‌آمیز، پرخاشگرانه یا بی‌ادبانه با کسی صحبت کردن، به ویژه در ملاء عام یا در موقعیتی که انتظار ادب می‌رود.

  • Er wurde auf der Straße von betrunkenen Passanten angepöbelt und beleidigt.او در خیابان توسط رهگذران مست مورد پرخاشگری و توهین قرار گرفت.
  • Es ist inakzeptabel, dass sich Angestellte im Kundenservice von aufgebrachten Klienten pöbeln lassen müssen.اینکه کارکنان خدمات مشتری مجبور باشند توهین مشتریان عصبانی را تحمل کنند، غیرقابل قبول است.