assertorisch

Aussprache: /asɛrˈtoːrɪʃ/

Wortzerlegung: as·ser·to·risch

صفت

اثباتی، تأکیدی، ادعایی (بدون اثبات)

Beispiele

Was reine Vernunft ''assertorisch'' urteilt, muß (wie alles, was Vernunft erkennt,) notwendig sein, oder es ist gar nichts.آنچه عقل محض به صورت اثباتی حکم می‌کند، باید (مانند هر آنچه عقل درک می‌کند) ضروری باشد، وگرنه هیچ نیست.