attribuieren

Aussprache: /atribuiˈeːrən/

Wortzerlegung: at·tri·bu·ie·ren

فعل

نسبت دادن، نسبت دادن (ویژگی، اثر)

Beispiele

Schlegel macht dort aus der Ironie eines der zentralen produktionsästhetischen Konzepte frühromantischer Dichtung und ''attribuiert'' ihr erkenntnistheoretische Relevanz.شِلِگل در آنجا، طنز را به یکی از مفاهیم اصلی زیبایی‌شناسی تولید در ادبیات اولیه رمانتیک تبدیل می‌کند و به آن اهمیت معرفت‌شناختی نسبت می‌دهد.

1 etwas (Akk.) jemandem/etwas (Dat.) attribuieren

چیزی را به کسی یا چیزی نسبت دادن، اسناد دادن

Man attribuierte ihm die Erfindung des Telefons.اختراع تلفن را به او نسبت دادند.
Die Ursache des Problems wurde dem menschlichen Versagen attribuiert.علت مشکل به خطای انسانی نسبت داده شد.

2 etwas (Akk.) attribuieren

(دستور زبان) صفتی را به اسمی نسبت دادن

In diesem Satz wird das Adjektiv „schön“ dem Nomen „Blume“ attribuiert.در این جمله، صفت «زیبا» به اسم «گل» نسبت داده شده است.
Die attributive Verwendung von Adjektiven ist im Deutschen sehr häufig.کاربرد وصفی صفت‌ها در آلمانی بسیار رایج است.