aufbürden

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌbʏʁdn̩/
Wortzerlegung: auf·bür·den
فعل

تحمیل کردن، بار کردن، به دوش کسی گذاشتن

Beispiele

  • Es lag in seiner Natur, sich selbst ständig neue Probleme ''aufbürden'' zu müssen.در طبیعت او بود که دائماً مشکلات جدیدی را به خود تحمیل کند.
  • Man ''bürdete'' den Eseln nicht nur die gesamte Ausstattung ''auf,'' sondern auch noch alle Vorräte.آنها نه تنها تمام تجهیزات را بر دوش الاغ‌ها بار کردند، بلکه تمام آذوقه را نیز.

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ)

مسئولیت، کار یا بار سنگینی را به کسی تحمیل کردن

  • Man sollte den Kindern nicht zu viele Aufgaben aufbürden.نباید وظایف زیادی را به دوش کودکان گذاشت.
  • Die Regierung bürdet den Bürgern neue Steuern auf.دولت مالیات‌های جدیدی را به شهروندان تحمیل می‌کند.