aufbellen

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌbɛlən/
Wortzerlegung: auf·bel·len
فعل

ناگهان پارس کردن، زوزه کشیدن

Beispiele

  • Als unten in Meran die Glocken zur Frühmesse geläutet wurden, lag der Herr von Schloß Goyen noch im tiefen Schlaf und überhörte es auch, daß der alte Hofhund freudig ''aufbellte'' und mit der Kette rasselte.وقتی زنگ‌های کلیسای صبحگاهی در مران به صدا درآمد، ارباب قلعه گویِن هنوز در خواب عمیق بود و متوجه نشد که سگ پیر خانه با خوشحالی پارس کرد و زنجیرش را به صدا درآورد.

Bedeutungen

1 intransitiv

ناگهان و با صدای بلند شروع به پارس کردن.

  • Der Hund bellte auf, als der Postbote kam.سگ وقتی پستچی آمد، بلند پارس کرد.
  • Bei jedem Geräusch bellt er sofort auf.او با هر صدایی بلافاصله پارس می‌کند.