aufbrüllen
با غرش ناگهانی صدا کردن، فریاد زدن
Bedeutungen
1
intransitiv
ناگهان با صدای بلند فریاد زدن یا غرش کردن، معمولاً از عصبانیت یا درد.
- Der Löwe brüllte plötzlich auf.شیر ناگهان غرش کرد.
- Er brüllte vor Wut auf, als er die Nachricht hörte.او از عصبانیت فریاد زد، وقتی خبر را شنید.