aufbrummen

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌbrʊmən/
Wortzerlegung: auf·brum·men
فعل

تحمیل کردن، واگذار کردن (چیزی ناخوشایند)

Beispiele

  • Einmal habe er Sozialstunden ''aufgebrummt'' bekommen und musste Hecken auf einem Friedhof schneiden, sagt er.او می‌گوید، یک بار به او ساعات کار اجتماعی تحمیل شده بود و مجبور بود بوته‌ها را در یک گورستان هرس کند.

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ)

چیزی ناخوشایند (مانند جریمه، وظیفه) را به کسی تحمیل کردن.

  • Das Gericht brummte ihm eine hohe Geldstrafe auf.دادگاه جریمه نقدی سنگینی به او تحمیل کرد.
  • Man hat ihm die ganze Arbeit aufgebrummt.تمام کار را به او تحمیل کردند.