aufdrängen
تحمیل کردن، خود را به کسی تحمیل کردن
Bedeutungen
1
Dativ + Akkusativ (jemandem etwas aufdrängen)
چیزی را به کسی تحمیل کردن یا به زور به او دادن.
- Er drängte ihr seine Meinung auf.او نظرش را به او تحمیل کرد.
- Der Verkäufer versuchte, mir unnötige Produkte aufzudrängen.فروشنده سعی کرد محصولات غیرضروری را به من تحمیل کند.
2
sich (reflexiv) + Dativ (sich jemandem aufdrängen)
خود را به کسی تحمیل کردن، اصرار بر حضور یا نظر خود داشتن.
- Er drängte sich dem Gastgeber auf, obwohl er nicht eingeladen war.او خود را به میزبان تحمیل کرد، اگرچه دعوت نشده بود.
- Sie wollte sich niemandem aufdrängen.او نمی‌خواست خود را به کسی تحمیل کند.