aufgabeln

Aussprache: /ˈaʊ̯fɡaːbl̩n/
Wortzerlegung: auf·ga·beln
فعل

به طور اتفاقی پیدا کردن و برداشتن (شیء)؛ به طور اتفاقی ملاقات کردن و آشنا شدن (شخص)

Beispiele

  • Zufällig wird er von Conny, Besitzerin der Agentur zur Lösung unlösbarer Aufgaben ''aufgegabelt'' und diese will ihn wieder mit Hilfe ihres eifersüchtigen Partners Rene nach oben bringen.به طور اتفاقی توسط کونی، صاحب آژانس حل مسائل لاینحل، پیدا می‌شود و او می‌خواهد او را با کمک شریک حسودش رنه دوباره به اوج برساند.

Bedeutungen

1 Akkusativ

کسی یا چیزی را به طور اتفاقی یا با جستجو پیدا کردن و با خود بردن؛ سر راه برداشتن.

  • Wir haben unterwegs einen Anhalter aufgegabelt.ما در راه یک مسافر را سوار کردیم/گیر آوردیم.
  • Er hat eine alte Münze auf dem Flohmarkt aufgegabelt.او یک سکه قدیمی را در بازار دست‌دوم فروشی پیدا کرد.
2 Akkusativ

کسی یا چیزی را پس از جستجو یا تعقیب پیدا کردن؛ رد کسی را گرفتن.

  • Die Polizei konnte den Verdächtigen in einem Versteck aufgabeln.پلیس توانست مظنون را در یک مخفیگاه پیدا کند.
  • Nach langer Suche haben wir endlich den verlorenen Hund aufgegabelt.پس از جستجوی طولانی، بالاخره سگ گمشده را پیدا کردیم.