aufbäumen

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌbɔɪ̯mən/

Worttrennung: auf·bäu·men

فعل

روی دو پا بلند شدن، طغیان کردن

Bedeutungen

1 sich + Akkusativ (sich aufbäumen)

(اسب یا حیوان مشابه) روی پاهای عقب خود بلند شدن.

Das Pferd bäumte sich auf, als es den Schrecken sah.اسب روی پاهای عقبش بلند شد، وقتی ترس را دید.
Der Hengst bäumte sich vor dem Reiter auf.نریان در مقابل سوارکار روی پاهای عقبش بلند شد.

2 sich + gegen + Akkusativ (sich gegen etwas aufbäumen)

(مجازی) در برابر چیزی مقاومت کردن، سرپیچی کردن، طغیان کردن.

Die Bevölkerung bäumte sich gegen die ungerechte Steuer.مردم علیه مالیات ناعادلانه طغیان کردند.
Er bäumte sich gegen die Entscheidung des Chefs auf.او در برابر تصمیم رئیس مقاومت کرد.