aufgeben

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌɡeːbn̩/

Wortzerlegung: auf·ge·ben

فعل

تسلیم شدن، رها کردن، پست کردن، تکلیف دادن

Bedeutungen

1 intransitiv

تسلیم شدن، دست کشیدن از تلاش یا مبارزه

Gib niemals auf!هرگز تسلیم نشو!
Nach langem Kampf musste der Boxer aufgeben.پس از مبارزه‌ای طولانی، بوکسور مجبور شد تسلیم شود.

2 Akkusativ

چیزی را رها کردن، ترک کردن (مانند عادت، شغل، رویا)

Er hat das Rauchen aufgegeben.او سیگار کشیدن را ترک کرده است.
Sie musste ihren Traum vom Studium aufgeben.او مجبور شد رویای تحصیلش را رها کند.

3 Akkusativ

پست کردن، تحویل دادن یا سفارش دادن (نامه، آگهی، بسته)

Ich muss noch einen Brief bei der Post aufgeben.من باید یک نامه را در اداره پست تحویل دهم (پست کنم).
Wir haben eine Anzeige in der Zeitung aufgegeben.ما یک آگهی در روزنامه به ثبت رساندیم.

4 Dativ + Akkusativ

تکلیف دادن، موظف ساختن (کاری را به کسی سپردن)

Der Lehrer hat uns schwierige Hausaufgaben aufgegeben.معلم تکالیف سختی به ما داد.
Der Arzt gab dem Patienten strikte Bettruhe auf.پزشک برای بیمار استراحت مطلق تجویز کرد.