aufhören

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌhøːʁən/
Worttrennung: auf·hö·ren
فعل

متوقف شدن، تمام شدن، دست کشیدن، متوقف کردن

Bedeutungen

1 intransitiv / zu + Infinitiv

متوقف شدن یک حالت، رویداد یا عمل (مانند باران، صدا، درد)

  • Der Regen hat endlich aufgehört.باران بالاخره بند آمد.
  • Hör bitte auf zu schreien!لطفاً از داد زدن دست بردار!
2 mit + Dativ

دست کشیدن از کاری، فعالیتی یا ترکی عادت

  • Er hat vor einem Jahr mit dem Rauchen aufgehört.او یک سال پیش سیگار کشیدن را ترک کرد.
  • Wir müssen mit dieser Diskussion aufhören.ما باید به این بحث خاتمه دهیم.