aufheulen

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌhɔɪ̯lən/
Wortzerlegung: auf·heu·len
فعل

فریاد زدن، زوزه کشیدن، صدا کردن (با صدای بلند و ناگهانی)

Beispiele

  • Der Hund ''heulte auf'', als Caro ihm auf den Schwanz trat.سگ با شنیدن صدای کارو که روی دمش پا گذاشت، زوزه کشید.
  • Mitten in der Nacht ''heulten'' die Sirenen ''auf''.در نیمه شب، آژیرها به صدا درآمدند.
  • Neeeiiin!“ ''heulte'' sie ''auf'', „Das könnt ihr nicht machen!نهههه!» او فریاد زد، «شما نمی‌توانید این کار را بکنید!
  • Sie trat das Gaspedal durch und ließ den Motor ''aufheulen''.او پدال گاز را فشار داد و اجازه داد موتور صدا کند.

Bedeutungen

1 intransitiv

(حیوان) با صدای بلند و کشیده زوزه کشیدن؛ (انسان) با صدای بلند گریه کردن یا ناله کردن.

  • Der Wolf heulte in der Ferne auf.گرگ در دوردست زوزه کشید.
  • Das Kind heulte laut auf, als es hinfiel.کودک با صدای بلند گریه کرد وقتی زمین خورد.
2 intransitiv

(موتور، آژیر) با صدای بلند و ناگهانی شروع به کار کردن یا صدا دادن؛ گاز دادن به موتور.

  • Der Motor des Rennwagens heulte auf.موتور ماشین مسابقه غرش کرد (گاز داد).
  • Die Sirene heulte plötzlich auf und erschreckte alle.آژیر ناگهان به صدا درآمد و همه را ترساند.